It's time for africa!

Hallo hallo,

zoals Leopold II het de vorige eeuw zei, of onlangs Shakira: It's time for Africa! Ook de BTC (belgisch technische coöperatie, www.btcctb.org) kon zich daar in vinden en voila: donderdag zat ik op het vliegtuig richting Rwanda.

Rwanda, daar wordt af en toe wel eens iets over gezegd of geschreven....en dat zal ik dit jaar ook doen. Ben hier nu nog maar enkele dagen en reeds genoeg inspiratie opgedaan voor een blogstukje of 10. Echter, vandaag houdt ik het bij een droge introductie.

Vorige week vrijdag was mijn eerste werkdag: direct spektakel. We moesten namelijk verhuizen wegens min of meer buitengevlogen uit onze kantoren. Hoe dit verliep beschrijf ik later wel nog eens... Dan deed ook het gerucht de ronde dat het maandag wel eens verlof kon zijn....

En inderdaad: vandaag ik het maandag verlofdag. De president Paul Kagame laat zich vandaag 'herinhuldigen' na de verkiezingen. (op het moment dat ik dit schrijf passeert een helikopter met zoeklicht over ons huis, hier niet ongewoon, de Rwandese versie van een patrouille) Paul wordt vast en zeker een vaste klant in mijn blog. De vent zit vol ideeën en verrassingen. Af en toe vergeet hij daarbij zijn basiscursus democratie....maar echt waar, hij doet zijn best.

Voila, tot hier mijn eerste woordjes vanuit de wijk Kimihurura, Kigali.


Gegroet!


PS: weetje van de dag: wist je dat de Rwandezen in het zwembad lijntjes trekken in de breedte? Das iets
      minder ver....maar wel ambetant als ge lengtes wilt zwemmen

Praktisch:

    tel: +250 782 536 402

   post: BTC Rwanda
           Hans Maesen - PAPSDSK
           41, Rue Député Kayuku
           PB 6089, Kiyovu
           Kigali, RWANDA

Bijna gepasseerd....

Als laatste blogberichtje wil ik nog enkele foto's met jullie delen van een Nicaraguaans fenomeen: fietspooling....

Aan allen die me gelezen hebben: vele groeten! Aan allen die me niet gelezen hebben: ook vele groeten!

28 april land ik 's morgens in het verre Brussel. Hopelijk onder behoorlijke temperaturen.

Afspraak 7 mei voor een foto-avond over mijn ervaringen in Nicaragua. Om 20u in Zaal Ter Linde, Geluwe.

Adios!

Teleton

Vorige week vrijdag stond gans Nicaragua in het teken van den Teleton. Dat is een nationale inzamelactie voor Los Pipitos. Qua bekendheid en impact doet het me een beetje denken aan ‘Kom op tegen Kanker’ bij ons. Iedereen spreekt erover, er is een show live op nationale en regionale tv…

Duizenden schoolkinderen lopen de straten af met een collectebus en in elke stad is er de ganse dag een ‘show’. Daar zijn er optredens van kinderen en muzikanten. Heel interessant om een stukje Nicaraguaanse cultuur te proeven.

Uiteindelijk werd over gans Nicaragua 13 518 000 cordoba’s opgehaald, das een kleine 500 000 euro. Daarmee worden verschillende medische centra onderhouden of gebouwd.

Vorige week vrijdag stond gans Nicaragua in het teken van den Teleton. Dat is een nationale inzamelactie voor Los Pipitos. Qua bekendheid en impact doet het me een beetje denken aan ‘Kom op tegen Kanker’ bij ons. Iedereen spreekt erover, er is een show live op nationale en regionale tv…

Duizenden schoolkinderen lopen de straten af met een collectebus en in elke stad is er de ganse dag een ‘show’. Daar zijn er optredens van kinderen en muzikanten. Heel interessant om een stukje Nicaraguaanse cultuur te proeven.

Uiteindelijk werd over gans Nicaragua 13 518 000 cordoba’s opgehaald, das een kleine 500 000 euro. Daarmee worden verschillende medische centra onderhouden of gebouwd.

Missionaris Maesn

Ik denk dat velen dit ondertussen weten, maar toch voor de duidelijkheid: ik werk hier bij Los Pipitos, een vereniging van ouders van kinderen met een handicap.

Een deel van mijn werk hier was het uitwerken en opvolgen van een handleiding kinesitherapie. Daarin leg ik zo eenvoudig mogelijk belangrijke zaken uit voor ouders van een kind met een motorische handicap tussen 0 en 6 jaar. Belangrijkste thema’s zijn daarbij de motorische mijlpalen (controle hoofd – rollen – zitten – staan – lopen) en vermijden van contracturen.

In ons centrum in Esteli werk ik wekelijks met de ouders die met hun kinderen komen. Ik toon hen hoe ze bepaalde oefeningen kunnen doen en leg hen uit wat belangrijk is. Naar een kine gaan is hier niet evident. Vaak wegens geen geld, maar buiten Esteli is er meestal gewoonweg geen kine. Daarom moeten de ouders zelf weten hoe ze hun kind kunnen begeleiden/stimuleren.

Nu mijn tijd hier stilletjes aan op zijn einde loopt, deed ik een tour langs verschillende andere afdelingen van Los Pipitos in het noorden van Nicaragua. Daar werden de ouders van kinderen met een motorische handicap tussen 0 en 6 jaar samengeroepen. Van heinde en verre kwamen er mama's met hun kind. Sommige moesten 2 uur wandelen en erna nog een uur op de bus, dit in de loden hitte met een kind op de arm. Stel u het even bij ons voor....

Ik voelde me een beetje als een missionaris. Van de ene naar de andere plaats trekkend, telkens mijn boodschap verkondigend. Alleen al spreken over het belang van kine is hier heel belangrijk. Mensen weten niet dat je vergroeiingen kan voorkomen, dat hun kind misschien zal kunnen wandelen mits oefeningen. Kinderen worden soms geopereerd, maar geen enkele chirurg die het nodig vind ouders te informeren over revalidatie. Resultaat is dat de operatie vaak na een tijdje nutteloos blijkt geweest te zijn. 

Hartverwarmend is de dankbaarheid van de mensen in de landelijke gebieden. Vaak wordt ik er aangespraken als 'meneer doktoor' of 'meneer de medicus'...Een beschaamde vrouw gaf me zwijgend, half gebogen, bijna zonder me in mijn gezicht aan te kijken 4 mango's...

Enkele sfeerbeelden :

Internationale vrouwendag

Ook hier was het gisteren - 8 maart - internationale vrouwendag.

Een mannelijke collega merkte fijntjes op: 
''Voor mij kan dat er wel door, zo'n dag voor de vrouwen. Als de andere 364 maar voor ons zijn....''

Tja, over machismo kan ik hier wel nog eens een boompje opzetten.

Bezoek Thijs

Hola,

vorige week had ik mijn laatste bezoek. Niemand minder dan den Thijs kwam even ontdooien.
(jaja, den dezen van 'de Nieuwste Ontwikkeling'  http://www.denieuwsteontwikkeling.be/)

In vogelvlucht mocht ook Thijs de schoonheid, de openheid, de warmte....van Nicaragua en zijn mensen ervaren. Nicaragua, waar vulkanen en meren achter elke bocht opduiken. Ik ben er na al deze tijd eigenlijk een beetje trots op. Alsof het allemaal een beetje van mij was....

Geniet mee met enkele foto's....

 Kheb mijn hoofdje volgeladen....

 Uitzicht over het koloniale Granada

Nicaragua op zijn mooist: Isla Ometepe

 Volcan Concepción

 Local bus op Isla Ometepe: Thijs gaat aan de haal met de kip van het meisje

Volcan Concepción, gezien vanop het dak van de bus

Volcan Concepción, 's avonds gezien vanuit ons hotel

Beklimming Cerro Negro, een van de jongste vulkanen ter wereld

Zicht op de andere vulkanen: Santa Clara, Telica en de rokende San Cristobal

Thijs kon zijn enthousiasme moeilijk verbergen

Beklimming: iets meer dan een uur

Afdaling: 1 minuut

Volcan Momotombo met rijstveld op de voorgrond

 Thijs met mijn landbouwmannen in het nieuwe kiekenkot

 Salto de Estanzuela bij Estelí

PS: Ideeën voor volgende reisbestemming nodig?....

Help!

Help!

Ik zit vast in mijn kantoortje....

Vanmorgen heb ik het afwerken van mijn 'systematizacion de experiencia' gepland. Wat dat juist is, dat bespaar ik u, laat ons zeggen: het is computerwerk. Het kantoortje was echter gesloten, de collega die de sleutel heeft schijnt ziek te zijn of zo. Echter, via het winkeltje geraak ik binnen want er is een klein verbindingsdeurtje.

Nu blijkt dat mijn collega van het winkeltje gaan vliegen is en nu is ook het verbingingsdeurtje genadeloos op slot. Ontsnappen is nu onmogelijk. Voor de ramen is er tralies, een raam in Nicaragua is namelijk geen raam als er geen tralies voor is.

Op zich geen probleem, ik werk nu rustig geconcentreerd verder.

Zelfs de babbeltjes moet ik niet missen, de raampjes staan open. Zojuist kwam een van onze jongeren langs met zijn dagelijkse vraag, normaal aan mijn collega gericht:

* Zeg, ben ik echt nen bandiet?
- Nee jongen, dat ben je niet.
* Ook geen klein beetje?
- Welja, een klein beetje soms wel....

Gegroet!